Forums.Animworld.Net
Anime Khor :مترجم
.در آن لحظه، ناگهاد باد شروع به وزیدن کرد
،زیر درخت گیلاس که کاملا شکوفا شده بود
.مرد جوان ماسک دار چیزی را به پیش گربه ای که نزدیکش بود زمزمه کرد
.بطور شگفت آوری، گربه به حرف آمد. انکار که اصلا چیزی عجیبی نیست
!اه! عالیه! لنگه نداره
و بعد؟ و بعد؟
...و بعد، مرد جوان پرواز کرد
!هی، دارین حسشُ خراب می کنین
!دست از سرم بردارین
چرا همه دارن جفت گیری می کنن؟
.برای همینم از بهار متنفرم
.من اوتسوکا مایو هستم
.من عضوی از بخش 4 روابط خارجه وزارت اطلاعات هستم
،بین خودمون بمونه، من عضو کلوب مانگای دانشگاهمون بودم
.و واقعا هم خیلی دوستش دارم
...انیمه ای که الآن بهش علاقه پیدا کردم
."مائوریس رز"
.سرگرمی من نوشتن داستانه
.مشخصا، کلی دوجین کشیدم و کلیم طرفدار دارم
.بازم حساسیتم شروع شد
.برای همینم از بهار متنفرم
."مرد ماسک داری که میون درخت های گیلاس ایستاده"
.این ایده رو از خوابی که دیشب دیدم گرفتم
نه. اون واقعا خواب بود؟
.حتی الآنم، خوب یادم نمیاد
آخرین قطعه شیشه رو بشکن
منظره آشنا رو بنداز دور
،دنیا به سمت دیگه در چرخشه
هر روز از گذشته رد میشه
وقتی دوباره اضطراب بیاد سراغت
کم کم تبدیل به درد میشه
حتی اگه انقدر سخته که میخوای که فرار کنی
.تو به هیچ وجه تنها نیستی
وقتی باد به آرامی تو رو می پوشونه
آمیخته با شجاعت برای مبارزه
و خیالات تبدیل به واقعیت میشن
آخرین قطعه شیشه رو بشکن
منظره آشنا رو بنداز دور
،دنیا به سمت دیگه در چرخشه
هر روز از گذشته رد میشه
بدنت، تمام چیزیه که تو هستی
...نذار که وجودت رو انکار کنن
یه قهرمان بی نام و نشون، که حتی نمی تونست پرواز کنه
دنیا رو فریب داد
اون شب، اعضای بخش 4 تصمیم گرفتن که .یه چشن برای تماشای شکوفه های گیلاس برگزار کنن
این چیه؟
.این چیزیه که همراه پیمانکاری که اون روز کشته شد بود
...مثل این که شماره ی یه صندوق اماناته، و ما جاشُ پیدا کردیم، ولی
.شماره ی وسطش گم شده
.مواد دزدیده شده از دروازه بعد از اون حادثه
.فکر می کنم بهم مربوط باشن
زیر یه درخت گیلاس؟
آره. مثل این که پیمانکاری که از دروازه مواد دزدیده .اونجا دفنشون کرده
پس من باید اون پیمانکارُ بکشم؟
.نه، کار تو اینه که اون موادُ پیدا کنی
...چیزی که دفن شده فقط یه نمونه است، ولی
.باید یه یادداشت یا رمز ورودی هم همراهش باشه
.اینُ فراموش نکن
فقط همین؟
.حواست جمع باشه
—احساس می کنم یکی ممکنه بخواد اونُ بدز
خوبی؟
.خفه
حساسیت فصلیه؟
.تو همچین مواقعی، از گربه بودنم خوش حالم
.شنیدم گربه ها هم حساسیت فصلی می گیرن
ناموسا؟
.نگران نباش، مائو
.تغییر فصل روی ما اثر نداره
چی؟
.پیمانکار ها رویا نمی بینن و حساسیت فصلیم نمی گیرن
.اولین باره اینُ می شنوم
.آخرشم پیمانکار ها فقط یه مشت هیولان
.مهم نیست چی باشه، هیچی برای شما عادی نیست
واقعا؟
راستی، یین کجاست؟
.حتما اون دختر صورتی بازم پیداش شده
دختر صورتی؟
.از اون دفعه ای که یین فرار کرد، داره میره دیدنش
.بفرما
باحال نبود؟
.آره
دفعه بعد درباره دوجینشی ها بهت میگم، باشه؟
!اونا خیلی باحال ترن
بهش چی میگن؟ موئه موئه؟
.مثل اینکه خودشُ درگیر دنیای خطرناکی کرده
.بهش بگو رابطشُ قطع کنه
.اگه اطلاعاتُ به یه آدم عادی لو بده مشکل ساز میشه
.بفرما، ماتسومونو-سان
.اه، قربون دستت
.سایتو-سان انگار ناراحته
.بخاط اینه که رئیس نتونست بیاد
حتما فکر می کرد بعد از تماشای شکوفه ها می تونن .دو نفری با هم تنها باشن
.فقط باید مستقیم بهش بگه
.رئیس توی این ضمینه ها خنگ میشه
.خوب، اون اول باید به موقعیتشون فکر کنه
.فکر نکنم بهارش هیچوقت برسه
.خوب، خود توئم دسته کمی از اون نداری
این چیزای احمقانه چیه میگی، ماتسوموتو-سان؟
.بفرما، اینم یکی دیگه
.نه دیگه بسمه
.مواظب باش اوتسوکا. ممکنه برات نقشه ریخته باشه
.چیزی نمیشه. من از مردای جوونتر خوشم نمیاد
...یه مرد دنیا دیده ای مثل شما، ماتسوموتو-سان، بیشتر
.شوخی کردم
،راستشُ بخواین
...من اصلا به مردای واقعی علاقه ای نداشتم
.البته فقط تا اون لحظه
!میگم که
!باید روراست تر باشی
!کونو بعد از اینکه مخ یکی از کارمندا رو زد غیب شد
.ای بابا، اینم که سگ مست کرده
!اگه دوستش داری، باید مستقیم بهش بگی
!تو اصلا قلب یه زنُ درک نمی کنی
!باید یکم تحقیق کنی و چند تا رمان بخونی
رمان؟ اون چیزا؟
منظورت چیه،"اون چیزا"؟
!وقتی خودت داستان بنویسی درک می کنی
!اونا چیزایین که تو قلب آدماست
اوه؟ خودت می نویسی؟
.اه نه، ماتسوموتو-سان، داری خجالتم میدی
اگه تو اینترنت مایو مایو رو جست و جو کنی !می تونی داستان های منُ بخونی
اه، علاقه مند شدی؟
.شاید بهم نیا، ولی جوون که بودم عشقم ادبیات بود
.خیلی کتاب خوندم مثلا کارای کامیزاکی یا کاجی
!واو! ماتسوموتو-سان واقعا دنیا دیده است
.آره، فکر کنم
...زیر درخت گیلاس یه جسد دفت شده
.یا یه چیز مرموز دیگه
.شروع کنیم
یه جسد دفن شده، ها؟
.اه، نباید همچین چیز عجیبی رو می پرسیدم
چرا منی که مردم بهم میگن دروگر سیاه، باید از این کارا کنم؟
خودشه؟
شماره رمز چی؟ یادداشتی چیزی همراهش نیست؟
.نه
.اینجاست. روی خودش نوشته
4697…
ا-اون چی بود؟
!مـ-منحرف
!جـ-ـجـ-جلو نیا
.پس شمارش اینه
4697635.
تو الآن شماره رو شنیدی، نه؟
.مـ-من چیزی نشنیدم
! شماره ی 4697635
!بازم شنیدیش
.نـ-نه. خودت همش تکرارش می کنی
!خفه شو
!لعنتی! بخاطر تاوانم نمی تونم راز نگه دارم
تاوان؟
!بازم از دهنم در رفت
.الآن که اینا رو شنیدی نمی تونم بذارم بری
.من اصلا هیچ شماره ای یادم نیست
—دروغگو! 4697
635―
.دیدی؟ یادته
!برای اینه که خودت همش تکرار می کنی
!و-وایسا
،بقیش دیگه انگار واقعی نبودن
.و تنها چیزی که یادم میاد، چهره ی کسیه که نجاتم داده
.اون زیبا بود
.مخصوصا قسمت ترقوه هاش
.یادمه داشت تو هوا می رقصید
.و فقط تا همونجا رو یادمه
گرفتیش؟
.به بالا دستی ها بگو حافظشُ پاک کنن
این چیه؟
بخش امنیت عمومی؟
.پس یعنی از وجود پیمانکار ها خبر داره
،استفاده کنیم M.Eدر این صورت حتی اگه از .نمی تونیم همه چیزُ پاک کنیم
اگه عضو امنیت عمومی باشه، پس اونقدر احمق نیست .که اطلاعات ما رو برای عموم فاش کنه
و اگه فاش کرد؟
.اگه کرد، پس فقط باید یکار انجام بدیم
.اون ماده رو ببر پیش هوانگ، مائو
.من به بقیش میرسم
.باشه
خواب دیدم؟
...پس واقعا
.این تنها فکری بود که به ذهنم اومد
.ولی نمی دونم چرا قلبم انقدر تند میزنه
...و بعدش
.یه داستان به ذهنم اومد
.مثل خواب یه آدم مست توی بهار بود
.اون گربه به مرد رمز مرموز رو گفت
شماره، ها؟
به چه دردی میخوره؟
.نمی دونم چرا اون شماره ای که تو خوابم دیدم از ذهنم بیرون نمیرفت
قسمت بیست و ششم
...زیر شکوفه های گیلاس
ماده رو گم کردی؟
!مسخرشُ در آوردی
.شرمنده، یه اتفاق غیر منتظره افتاد
.این فصل برای گربه ها خیلی خطرناکه
...خیلی دنبالش گشتم، ولی
.نگران نباش، حتما پیداش می کنم
...به نفعته بکنی! لعنتی! همتون مثل همین
.راستی، یین. دیگه به اون دختره نزدیک نشو
خودت می دونی تو چه موقعیتی هستی، درسته؟
—هوانگ، اون بالاخره یه دوست پیدا کرده، پس یکم
!تو دخالت نکن
گرفتی؟
.آره
!خودشه
!هی
!مال منه! الآن دو ساله دارم دنبالش می گردم
!خلبان موریس خیلی کمیابه
!چی داری میگی؟ این موریس خیلی وقته منتظر منه
!امکان نداره یه کتاب منتظر کسی باشه
!حتما مخت به جایی خورده
!روانی خودتی
جدی میگی؟
تو واقعا همون مایو مایو هستی که "شب موریس" رو نوشته؟
.آره
.باورم نمیشه به همچین آدم بزرگی فحش دادم
.الآن می خوام زمین دهن وا کنه برم توش
.عیبی نداره، فقط از این به بعد بیشتر مواظب باش
!اوه راستی، داستان دیروزی که درباره ی مرد ماسک دار آپلود کردی خیلی باحال بود
اه؟ به این زودی خوندیش؟
اون یه شخصیت ارجیناله، درسته؟
چطور قرارـه با موریس رو به رو بشه؟
.خوب، باید صبر کنی
.اونجوری برای بقیه طرفدارا ناعادلانه است
.که اینطور
!ولی یه مرد ماسک دار با ترقوه های خوشمزه خیلی خوبه
.منم یه همچین آدمی رو میشناسم
اه؟ یه مرد ماسک دار؟
.نه، یکی با ترقوه های خوب
.ممنون برای غذا
!بازم بیا
!...اون ترقوه ها
دیدی؟ خوشمزه اند، نه؟
.شکی درش نیست
چـ-چیزی شده؟
.اه، نه، چیزی نیست
.اونا همون ترقوه هایین که منُ نجات دادن
.شکی درش نیست
!اون خواب نبود
حـ-حالت خوبه؟
!لطفا بهم بگو کجا زندگی می کنه
!نه! فقط من حق دارم چشم چرونیشُ کنم
.این روزا چیزی به ذهنم نمیاد
!این که خیلی بده
.مطمئنم اگه ببینمش می تونم داستان جالبی بنویسم
آپارتمان اومیتسوکی
.اون شب، بالاخره خودمُ به آپارتمان اومیتسوکی رسوندم
.میلم به دیدن اون داشت کنترلم می کرد
چیکار دارم می کنم؟
.اوتسوکا
!اوتسوکا
!بـ-بله
انقدر سرت شلوغه که شبا نمی خوابی؟
!نـ-نه
...واقعا من دارم
...ممکنه که
...این احساس
چرا داره دنبال ما می گرده؟
ممکنه فهمیده باشه ما کی هستیم؟
هنوز پیداش نکردی؟
.نه
پس چه غلطی می کنی؟
حداقل رمزُ که یادته؟
.بعضیاشُ یادمه
—4697
4697635.
یین، الآن چی گفتی؟
4697635.
.رمز
،جون، کسی که رمزُ از مرد ماسک دار گرفت
.به سرعت به سمت باغ وحش، جایی که موریس بود دوید
،و بعد فریاد زد
".موریس، من واقعا بهت نیاز دارم"
یین، چـ-چی داری میگی؟
.حتی انسان ها و فیل ها هم می تونن عاشق هم بشن
،شاید این عشق ممنوعه باشه
.ولی موریس، من با این عشق زندگی می کنم
!شب موریس"، خودشه"
این چیه؟
داری میگی این شماره ی رمز کامله؟
—تازه کونو رو فرستادم تا تاییـ
.بینگو! بدون شک شماره ی خودشه
.ولی یکی قبل از من اومد اینجا
!خیلی دیر کردیم
ولی چرا این شماره اینجاست؟
.نمی دونم، شنیده بودم این داستانیه که اون نوشته
داستان؟
پس تو اینُ خوندی، ماتسوموتو-سان؟
.آره
.مرد ماسک داری که اینجا نوشته
...باشهBK-201 اگه درباره ی
.البته اوتسوکا گفت که اونُ ندیده
.که یعنی این اطلاعاتُ از منبع دیگه ای گرفته
.اگه کار اشتباهی انجام بده ممکنه خطرناک بشه
.درسته، موادُ بدست آوردیم، ولی اطلاعات درز پیدا کرده
.اون حتی تعقیبتم کردن
می دونی که باید چیکار کنی؟
.آره
!اونجاست
!ایول
گمش کردی؟
چیکار داری می کنی؟
...تو
!اوتسوکا! سوار شو
رئیس، اینجا چیکار می کنی؟
اون یه پیمانکاره! می خوای بمیری؟
—پیمانکار؟ ولی اون کسیه که نجاتم داد
!زود سوار شو
!رئیس
!احمق! بیاین
چه خبر شده؟
.ـه، دروگر سیاهBK-201 اون
؟BK-201
بدون دونستنش داشتی تعقیبش می کردی؟
.اگه می دونستم که اون داستانُ نمی نوشتم
.حداقل باید بخاطر اون ماسک بهش مشکوک می شدی
.نمی دونستم
!عشق کوره
عشق؟
درسته! سایتو-سان همیشه نگران موقعیتشه و نمی تونه !به عشقش اعتراف کنه. این که نشد عشق
چی داری میگی؟
!بشینین
!باید پشتیبانی خبر کنیم
!به موقع نمی رسن. سایتو، اوتسوکا رو بردار و فرار کن
!من سررمش می کنم
!لطفا چیزای احمقانه نگو
—چطور می تونم کسی رو که دوسـ
!این عشقه! فقط همین
!سایتو
لی-کون؟
!هی
!پیداش کردم، هی
چـ-چه اتفاقی افتاد؟
.بطور عجیبی، کسی ماجرای اون شبُ بیاد نمیاورد
.ولی انگار فقط من نیستم که همچین احساسی دارم
.انگار یه چیزی تو گلوم گیر کرده
واقعا یادت نمیاد، رئیس؟
.مطمئنم که اون شب یه چیز خیلی مهم رو بهت گفتم
.شرمنده، یادم نمیاد
.به هر حال، حس می کنم حقیقتُ درباره یه موضوع مهم فهمیدم
.ولی، یه چیزی کاملا روشنه
.از اون موقع، حساسیتم کاملا خوب شده
.دلیلشُ نمی دونم، ولی حس می کنم فصل بهار خوبی داشته باشم
داروی ضد حساسیت؟
.آره. مثل اینکه بخش شیمی دروازه ساخته بودنش
.اگه همه چیز خوب پیش می رفت، می تونست یه درمان کامل باشه
پس اون بخار برای این بود؟
.آره. ولی عوارض جانبیم داره
.خاطره چند روزتُ از دست میدی
.متاسفانه یه مدت طول میکشه تا بشه ازش استفاده کرد
.صبر کن، هوانگ. من و هی حافظمونُ از دست ندادیم
بخاطر چیزیه که هی گفت؟ .این که پیمانکار ها حساسیت نمی گیرن
.چمیدونم؟ من که از کار پیمانکار ها سر در نمیارم
.اوه، دختر صورتیه
.احتمالا داره میره یین رو ببینه
.هی، هوانگ
.به لطف یین که شماره رو حفظ کرده بود تونستیم ماده رو گیر بیاریم
.آره. هر کاری دوست داری بکن
خوش حال نیستی، یین؟
.آره
امکان نداره، نه؟
امروز نمیاد؟
دست های ما همیشه با هم اند
هیچ وقت جدا نمی شوند، انگار که بهم چسبیده اند
قول صورتی برآورده نشده در آن تابستان
امواج محزون
،تا دیروز
و دوباره، از فردا
تو را جست و جو می کنن
رویاهایم با ملایمت بهم گفتن
هر قدر که شاد باشد، بالاخره به پایان می رسد
عجیبه، نه؟
وقتی که خواستیم، دست هایمان جدا شد
مثل یه بچه ی گم شده
و قبل از اینکه متوجه بشم، تو رفته بودی